И в том краю, где нет ни бурь, ни битвы,
И с неба льётся золотая лень,
Ещё поют какие-то молитвы,
Встречая радостный и тихий божий день,
И люди там застенчивы и мудры,
И небо там как синее стекло,
И мне, уставшему от лжи и пудры,
Там было с ними тихо и светло.
Про какую страну поэт начала прошлого века Александр Вертинский написал эти строки?
Поистине, иногда диву даёшься, как времена меняются…
https://www.youtube.com/watch?v=9Ylse9mDYts
Subiris jam la luma sun',
La ŝipo laca dormas nun.
En la haveno post vojaĝ'
Ripozas nun la ekipaĵ'.
Maristoj tra la stratoj vagas
Dum aliaj brandon pagas
Kaj post plezura aventur'
Jen ŝipen ili kantas nur:
Ni hisu la velojn, ĉar blovas la vent'
Finfine ni foriru en ĝusta moment'
Ni kuraĝas forveli, esper' en la kor'
La ŝip' estas preta, ni iru nun for!
Post longa nokt' en luna lum'
Kaj tro facila amindum',
La viroj nun kun iluzi'
Dormante pensas nur pri ŝi,
Sed frumaten' retrovas sin
Forgesita jam la karulin'.
Ĝojigas nur la vent' de la mar'
Ekkantas jam la maristar':
Ni hisu la velojn, ĉar blovas la vent'
Finfine ni foriru en ĝusta moment'
Ni kuraĝas forveli, esper' en la kor'
La ŝip' estas preta, ni iru nun for!
Sur ŝaŭma akvo velas ĝi
Kun vasta maro antaŭ si.
Fidinda por la maristar'
Ĝi estas heimo sen kompar'.
Neniu loko sur la ter'
Plibonas kontraŭ la mizer'.
Mildiĝas bona akra sent'
Forigas ĝin la mara vent'.
Ni hisu la velojn, ĉar blovas la vent'
Finfine ni foriru en ĝusta moment'
Ni kuraĝas forveli, esper' en la kor'
La ŝip' estas preta, ni iru nun for!
Ni hisu la velojn, ĉar blovas la vent'
Finfine ni foriru en ĝusta moment'
Ni kuraĝas forveli, esper' en la kor'
La ŝip' estas preta, ni iru nun for!